Prawdziwym motywem wczorajszego marszu zwolenników Radia Maryja i Telewizji Trwam, w Warszawie, nie były sprawy wolności słowa, lecz interesy. Interesy finansowe polityczne Tadeusza Rydzyka, a także partii politycznych, klęczących u jego tronu – Prawa i Sprawiedliwości i Solidarnej Polski.

Dziesiątki tysięcy demonstrantów w Alejach Ujazdowskich broniło ciągłości zagrożonego interesu Tadeusza Rydzyka. Byłoby nadużyciem twierdzenie, że byt jego rozgłośni, telewizji, wydawnictw i szkoły wyższej jest zagrożony, ale wygląda na to, że jego operacje finansowe (pożyczka z Zakonu Redemptorystów, w wysokości 70 mln złotych), mające zwolnić go z płacenia części podatków, obróciły się przeciwko niemu. Koncesji na cyfrowy multipleks nie dostanie, ponieważ jego dokumenty finansowe są po prostu niewiarygodne. Dlatego potrzebna jest mu pomoc polityków, dlatego zabiegał, aby na warszawskim marszu byli obecni i politycy PiS i SP. Najlepiej razem. I byli – razem, ale osobno. A Rydzyk był w tym czasie w Chicago – zapewne na kolejnych biletowanych imprezach.

Marsz, jako wydarzenie polityczne, stał się areną rozgrywki pomiędzy Jarosławem Kaczyńskim i Zbigniewem Ziobro, którą ten drugi przegrał w sposób dramatyczny. Sama konstrukcja marszu, gdzie Ziobro przemawiał po Kaczyńskim i ten drugi mógł określić warunki, skazywała szefa Solidarnej Polski na porażkę. Nieprzychylny mu tłum (choć nie wrogi), niedyspozycja głosowa, brak planu przemówienia i ustawienie się pod potężną figurą Marszałka Józefa Piłsudskiego – wszystko to doprowadziło do tego, że wystąpienie Ziobry było karykaturalne. Kaczyński powiedział „Zwracam się do ciebie Zbyszku, zapomnijmy o tym, co było złe, o co mamy pretensje, idźmy razem; wracajcie, to jedyna droga do zwycięstwa (…) musimy być razem, musimy zwyciężyć. Wracajcie”. Ziobro na tle okrzyków „Jarosław! Jarosław!” „wracajcie do PiS”, „łączcie się”, „jedność, jedność” wypadł żałośnie. Tym bardziej, że Kaczyński nie pozostawił mu złudzeń, że traktuje go tylko jako nic nieznaczący element – po prostu odjechał z marszu. To jego przemówienie było ważniejsze, to on znów nadał ton, to on jest dalej na rachitycznej polskiej prawicy samcem alfa.

Osnową marszu nie była sprawa obrony wolności wypowiedzi i interesy Tadeusza Rydzyka. Nie były też sprawy relacji pomiędzy PiS i SP. Sprawa smoleńska to jest to, czym Jarosław Kaczyński i wspierające go siły medialne grają. Centralnym punktem demonstracji było przemówienie szefowej Solidarnych 2010, Ewy Stankiewicz. I to ona, Tomasz Sakiewicz i jego wydawnictwa, a przede wszystkim Antoni Macierewicz dziś określają politykę Prawa i Sprawiedliwości. Jarosław Kaczyński staje się zakładnikiem ich teorii zamachu rosyjskiego, oczywiście przy współudziale Donalda Tuska i prezydenta Bronisława Komorowskiego. Stankiewicz powiedziała z trybuny słowa rewolucyjne – takich w trakcie 23 lat polskiej demokracji, nawet w okresie największych napięć politycznych nie słyszeliśmy. Oskarża premiera o zdradę stanu, o to, że działał w interesie rosyjskim. Przyrównuje go do zdrajców Targowicy. Prezydenta Bronisława Komorowskiego nazwała półanalfabetą. A w mediach jej słowa przeszły bez echa – za to prawicowy internet aż się gotuje. Tyko, że tej postaci – już politykowi – z takim językiem bliżej jest Róży Luksemburg, niż prawicy.

Wracając do sprawy mediów Tadeusza Rydzyka i miejsca dla Telewizji Trwam na cyfrowym multipleksie. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji kierowała się jasnym przesłankami, prawnymi i ekonomicznymi. I mam nadzieję, że będzie się tego trzymać, w interesie wszystkich – nadawców i widzów. Bo jak powiedział Wojciech Borowik, Prezes Stowarzyszenia Wolnego Słowa, jeżeli teraz, pod wpływem nacisków politycznych KRRiT zmieniłaby swoją decyzję, to będzie to dopiero prawdziwy skandal.

Azrael

​