Kto zabił inteligencję Warszawy ?

On ?

A może on ?

Azrael

Zwyczajny kaczyzm – część IV

Takie działania rządzącej wówczas PiS budzą w społeczeństwie oraz w siłach

opozycyjnych wyraźny sprzeciw.   LPR i SO wkrótce opuszczają koalicję i tworzą aktywną opozycję, najpierw parlamentarną, a po wyborach 2007 roku, rozpisanych według ordynacji 1 – 3 ( jeden głoś na PiS liczył się potrójnie )  – po za parlamentarną. Szefowie partii Bosak oraz Hojarska zawiązują ( poza związkiem małżeńskim ) koalicję PNL ( Przymierze Narodowo-Ludowe ). Część działaczy PiS, nie zgadzających się z linią braci Kaczyńskich emigruje, w tym były minister Dorn ( później premier pierwszego rządu izraelsko- palestyńskiego). Powstają również pierwsze ruchy chłopskie, animowane przez Janusza Maksymiuka, który przybrał pseudonim -  Jakub Szelki.

Czas utraty władzy zbliżał się. W marcu 2008 roku następuje pucz w łonie partii rządzącej PiS – na jego czele stoi przedstawiciel słuzb specjalnych, minister Wassermann. Wassermann, posługując się dokumentami przejętymi z archiwów służb specjalnych dawnego PRL udowadnia działania wywiadowcze najbliższych współpracowników braci Kaczyńskich i ich wiedzę o tym. Dotychczas najbliższy współpracownik, Edgar Gosiewski (ps. „Bułeczka” ) okazuje się agentem KRLD.

Doprowadza to do głębokiego kryzysu Państwa.

Również Kościół Katolicki, dotychczas wierny stronnik braci Kaczyńskich w osobie biskupa T. Rydzyka, występuje z ostra krytyką działań ówczesnych władz. Następuje okres rocznego ostrego kryzysu Państwa. Nasilają się ruchy ludowe Jakuba Szelki, z emigracji wracają przeciwnicy braci, w tym również działacze lewicy – Oleksy i Napieralski. Tworzy się front Narodowy, na czele którego staje J.M Rokita. Front ten skupia wszystkie demokratyczne ruchy i partie w tym również odłam KK pod

wodzą arcb. Pieronka. Odpowiedzią braci Kaczyńskich ( wówczas już noszących tytuły książece, nadane przez zdominowany przez ich zwolenników senat ) jest wprowadzenie w kwietniu 2009 roku stanu wyjątkowego i zerwanie umów międzynarodowych.

Polska zostaję odcięta od reszty Europy.

Front Narodowy, działający w podziemiu, wywołuje niepokoje społeczne i doprowadza do ogólnopolskiego strajku powszechnego – tak rodzi się Trzecia „Solidarność”, na czele której staje syn Lecha Wałęsy – Jarosław. Zyskuje on poparcie wszystkich sił demokratycznych kraju.

Po okresie załamania gospodarczego PiS pod wpływem Unii Europejskiej i mediacji ówczesnego wiceprzewodniczącego ONZ – Andrzeja Leppera, godzi się na rozmowy Okrągłego Stołu i w styczniu 2010 roku dochodzi do spotkania sił demokratycznych i partii rządzącej. Następują wybory we wrześniu 2010, pod nadzorem sił pokojowych OBWE i PiS oddaje władzę.

Jarosław Kaczyński udaje się na emigrację i osiada w Korei Północnej. Lech Kaczyński po wyborach prezydenckich 2011 roku – wygranych przez Jarosława Wałęsę – staje na czele nowej partii PiC

Pod kierownictwem nowego rządu – J.M. Rokity – Polska powoli odzyskuję pozycje międzynarodową.

Pomimo Jarosława Kaczyńskiego i jego inspiracji w działaniach Kremla w Polsce, kraj wraca do równowagi. W wyborach 2013 PiC nie wchodzi do Parlamentu i po udowodnieniu fałszerstw wyborczych – zostaje zdelegalizowany. Działa w podziemiu do 2017 roku. Tak kończy się okres kaczyzmu.

Azrael

[będzie dalej... ]

  • Facebook