Tak się złożyło, że znaczące przełomy polskiej historii, lat najnowszych, mijały mnie z boku.

Sierpień spędziłem bratniej Czechosłowacji, i z racji wiadomych powodów informacje spływały do mnie z pewnym opóźnieniem, żeby nie powiedzieć, że w ogóle. Wróciłem do Polski dokładnie 31 sierpnia – i byłem zdumiony – nic się nie stało – wszystko dalej tak jak nie funkcjonowało, nie funkcjonowało doskonale dalej… Ale mieliśmy zwoązek wolny i rozdyskutowanych ludzi.

W grudniu ’81 bardziej zajęty byłem studiami i pewną kobietą – więc wiadomo… a największym problemem było załatwienie przepustki, aby pojechać na Sylwestra. Bez problemu dało się to załatwić.

A z kolej w trakcie Okrągłego Stołu byłe już w wirze prywatnego biznesu i interesowało mnie bardziej to co i jak zrobić, żeby zarobić niż wybory. Pracowałem wprawdzie razem ze „styropianowcami,” nawet po przejściach – ale byli oni tak przeraźliwie nudni i natchnieni, że dyskusje z nimi tylko usypiały… Gadali jak to będzie wspaniale, ach jakie przemiany… i w ogóle… a ja jeszcze nie do końca uświadomiony racjonalista – patrzyłem się podejrzliwie. Pamiętam tylko, jak już przed wyborami chodziłem pod Arkady na Placu Konstytucji po „Gazetę Wyborczą”.

Może dlatego to oddalenie pozwalało mi na pewien dystans – i trzeźwe oceny tego co się działo w danych chwilach – czasami były to oceny mocno odbiegające od nurtu, szczególnie hurra optymizmu – takie, czasami, do których komentatorzy polityczni dochodzili po latach…

Skąd te wspominki, spyta się ktoś ?

A no stąd, że teraz jestem tu i teraz, staram się pisać prywatne komentarze polityczne , śledzę wydarzenie na bieżąco, nie tylko zresztą w mediach. Jeżeli obowiązki mi na to pozwalają, uczestniczę w różnych mityngach politycznych, spotkaniach – z reguły działaczy prawicowych, konserwatywnych. Nie udzielam się na nich, lecz słucham… i cóż – rzadko kiedy ci panowie wychodzą poza terminologię spisku służb WSI, SB i wszechobecnego układu – w dyskusjach i myśleniu.

Zatrważający jest przede wszystkim brak jakiejkolwiek idei, indologii, bądź nawet planu społecznego. Wszystkie dyskusje na których byłem ( z Wielomskim, Macierewiczem , i innymi ) sprowadzały się do resentymentów i żądzy rewanżyzmu. Zero myślenia wprzód – a jeżeli już to – „jak rozbijemy UKŁAD, to zrobimy” albo „po likwidacji WSI….” . Straszne !

Ale nie ma się czemu dziwić w sumie. Nowe władze dają przykład

Ale, ale… miało być o wspominkach… więc ponieważ tu jestem – więc ŻADNEGO PRZEŁOMU NIE BĘDZIE !

Śmiałe, ale prawdziwe…. ( chyba ).

Próbuje się nam wklepać w głowy, że tworzona jest IV Rzeczpospolita. Nowa, zbudowana na nowych podstawach, według nowych praw i idei. Przez nowych ludzi, nie skorumpowanych, mających za sobą świetlaną przeszłość i takąż przyszłość.

Nic podobnego – IV RP nie ma i nie będzie. To jest polityczny humbug, stworzony w tylko w projekcie marketingu politycznego braci Kaczyńskich – na potrzeby doraźnej walki politycznej, walki która się nigdy nie kończy – a jak się skończy – to będzie również to koniec tej formacji. Jest to marketingowy plan mający zrealizować tylko i wyłącznie prywatne plany Jarosława i Lecha Kaczyńskich

Aby zaistniała nowa wartość Państwa, muszą zostać zmienione prawo, struktura władzy,  kryteria oceny rzeczywistości i przeszłości, – i to co najtrudniejsze – musi zostać zmieniona świadomość obywatelska.

I każdy się musi zastanowić – czy nowe władze zrobiły w tym kierunku jakieś kroki i czy sa to kroki w dobrym kierunku.

Według mnie na obydwa te pytania trzeba odpowiedzieć przecząco, co postaram się udowodnić dalej

Kaczyński szedł do wyborów z kilkoma hasłami – naprawy Państwa, wzmocnienia  władzy ustawodawczej, walko z korupcją, zmiany struktury wymiaru sprawiedliwości oraz oczywiście zmianą konstytucji. Jednak nadrzędnym celem Kaczyńskiego było rozbicie struktur służb specjalnych oraz głębokie zmiany w resorcie związanym z bezpieczeństwem.

Wydaje się to dosyć logicznie, pod warunkiem, że te działania miałyby wzmocnić struktury Państwa demokratycznego, a nie miały być narzędziem walki politycznej i ideologicznej Prawa i Sprawiedliwości z przeciwnikami politycznymi.

Kaczyński doskonale zdawała sobie sprawę z tego, jeszcze przed wyborami, że zmiany w konstytucji nie będą łatwe.

I zakładał, ze będzie dochodził do tych zmiany powoli, za pomocą powolnej zmiany praw aa, regulacji w poszczególnych sektorach -  czyli metodą kroków – stanowczych, ale nie radykalnych – być może we współpracy z Donaldem Tuskiem,  zmian organizacji służb państwowych a także struktury aparatu represji. Stąd taki nacisk na działania w sferze służb specjalnych,  służb mundurowych i wojska.

Przy omawianiu zagadnień konstytucyjnych, Jarosław Kaczyński skrzętnie ukrywał, że zamierza wzmocnić władzę wykonawcza w postaci Prezydenta. Nawet zakładał jej ograniczenie we wstępnych projektach – oczywiście pod kątem tego, że Prezydent nie będzie z jego nadania .Twierdził, że w Polsce istnieje 5 ośrodków władzy wykonawczej – w tym KRRiT oraz Rada Polityki Pieniężnej. Już taka gradacja mówi bardzo wiele o tym jak pojmuje on zakres władzy – nie jako władzę konstytucyjną, w ramach porządku prawnego – lecz władzę faktyczną, sprawowaną za pomocą różnych instrumentów nacisku.

Pierwotnie KRRiT miała zostać zlikwidowana – bez podania alternatywy – ale zorientował się – że tego instrumentu nie może wypuszczać z rąk. RPP miał również zostać zlikwidowana, a jej prerogatywy – oddane prezesowi NBP – oczywiście nie wspominał o ograniczeniu niezależności banku centralnego.

W projektach programowych również znalazły się zapisy dotyczące likwidacji prerogatyw Komisji Nadzoru Bankowego oraz rozbicia systemu korporacyjnego prawników. Ale w projektach i zapowiedziach nie znalazło się nic z tego, co w przeciągu ostatnich miesięcy budzi tyle kontrowersji – CBA i wprowadzenie jednolitego nadzoru finansowego. I nie wiele z tego co było clou programu gospodarczego –  „Tanie państwo”

O tym co z planów zostało a co okazało się tylko zasłona dymna – w części drugiej

Azrael