Zacząłem pisać swojego bloga jakieś 5 miesięcy temu, właściwie bez specjalnego przekonania, ot, tak raczej dla wprawek. Wcześniej udzielałem się na kilku forach,. Lecz poziom dyskusji i rodzaj argumentacji był – delikatnie mówiąc – słaby.Wprawki z czasem jednak zaczęły mnie bardziej pasjonować i kiedy okazało, że czyta mnie nie tylko rodzina i sąsiad – w przerwach Warcrcafta – to zastanowiłem się głębiej – dlaczego to robię.

Poglądy na życie przyznam się szczerze, skrystalizowały mi się dosyć późno, i późno również przestałem chodzić na kompromisy – kompromisy światopoglądowe. Bo jeżeli chodzi o poglądy polityczne – to ze zdumieniem stwierdzam – że nie zmieniły mi się !
Pomimo, że wkładano mi do głowy ekonomie socjalizmu ( Nasiłowski ) przy pomocy dr Hermana i mgr Kołodki – to jednak większe zainteresowanie skupiałem na kapitalizmie.
Poglądy na politykę też miałem skrystalizowane – wolałem pragmatyzm i rzeczowość w ramach jakiejś doktryny – niż zadęcie ideologiczne. Dlatego NIE zapisałem się ani do PZPR, I i II „Solidarności”, ani do żadnej innej formacji dwu- , trzy-, czy czteroliterowej.
Bo jak ktoś zaczynał przy mnie mówić o tym, co w imię TAKIEGO albo INNEGO dobra się zrobi… to od razu mnie coś ściskało w dołku. Wybitnie tylko, zawsze byłem uczulony na słowa „MORALNOŚC” oraz „ODNOWA” – i jak do tej pory – sprawdza mi się.

Ci co czytają stronę – wiedzą – jestem praktycznie przeciw każdej obecnie funkcjonującej formacji politycznej, bardziej jestem skłonny zawrzeć „koniunkturalne alianse” z tym lub innym pomysłem, niż pójść z kimś na stały „układ”. W imię obrony swojej niezależności i wolności osobistej.

Opinię kształtuję od dawna na bazie pluralizmu mediów ( z RM z Torunia też… a jakże ! ) i w dyskusjach otwartych, często z „prawicowcami”
W cudzysłowie, bo takowych jest wyjątkowo mało – nie należą do nich zwolennicy PiS, czy LPR… nie ma co tego tematu rozwijać – wystarczy, że to widać w politycznym życiu codziennym.

I może dla tego – piszę wprost – szczególnie ostatnio przeciwko zwolennikom PiS i Kaczyńskim – i mam gorzką satysfakcję – że rzadko się mylę w ich ocenach.

Continue Reading →