Przyznam się szczerze, że po ogłoszeniu w sierpniu Memoriału Episkopatu Polski w sprawie współpracy niektórych duchownych z organami bezpieczeństwa w Polsce w latach 1944-1989 byłem przekonany, oraz po ostatniej informacji o prawdopodobieństwie powołania komisji „lustracyjnej” na szczeblu Komisji Episkopatu Polski – wydawało mi się, że zarówno sprawa lustracji w Kościele oraz indywidualna sprawa księdza Isakowicza – Zaleskiego – jest zakończona.

Okazuje się, że jednak nie… wczoraj ukazał się komunikat kurii krakowskiej pióra ks. Piotra Majera.

Za „Wprost”

Ks. Tadeusz Isakowicz Zaleski otrzymał polecenie powstrzymania się od wszelkich publicznych wypowiedzi, zwłaszcza w środkach społecznego przekazu, na temat kontaktów i współpracy niektórych duchownych z Służbą Bezpieczeństwa PRL.

Ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski nie chciał komentować tej decyzji.
Komunikat został podpisany przez kanclerza krakowskiej kurii ks. Piotra Majera. Dokument głosi, że ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski otrzymał od metropolity krakowskiego kard. Stanisława Dziwisza zezwolenie na prowadzenie badań „dotyczących wyłącznie represji, które go osobiście spotkały w okresie PRL”. Tymczasem złożył w wydawnictwie książkę, którą jak podkreślają władze archidiecezji krakowskiej „wydaje na własną odpowiedzialność”.

Pisałem wielokrotnie – uważam że Kościół Polski bez całkowitego przewartościowania swojej roli w społeczeństwie jako jego uczestnika instytucjonalnego – nie oczyści się z hańby donosów.

Wydaje się, stanowisko Kurii, wyrażone słowami;

„Prawda powinna prowadzić do przebaczenia, pojednania i zgody, a nie do rozbijania jedności Kościoła”

jest dla ludzi Kościoła oraz pokrzywdzonych przez księży zbyt małym zadośćuczynieniem oraz zbyt małym krokiem ku prawdziwemu pojednaniu z wiernymi.
Minęło 17 lat od przełomu dziejowego w Polsce, skończył się pontyfikat Jana Pawła II – i czas skończyć z syndromem „oblężonej twierdzy” oraz szermowaniem hasłami „rozbijactwa Kościoła”
Dopóki Kościół NIE PODDA SIĘ POWSZECHENJ lustracji, otworzy swoje archiwa i nie podda się lustracji instytucjonalnej – tak długo będzie się toczyła wojna medialna oraz dywagacje na temat działalności tego czy innego księdza.

Z drugiej strony mamy księdza Zaleskiego.
I przyznam się szczerze, że jego indywidualne występy medialne, o czym już pisałem, też nie podobały mi się.
Te listy, „kontrolowane” przecieki – nie służą dobrze całości sprawy – i przykro mi bardzo – zachowując proporcje – przypominają zabawy szafą Lesiaka.

Ale piłeczka jest – i będzie – po stronie Komisji Episkopatu Polski.

Tu jest czynnik sprawczy – powiedzenia PRAWDY o agenturze – i współpracy księży – z SB.

Czas, aby wierni nie zastanawiali się ciągle przed konfesjonałem – spowiadam się , czy donoszę ?!

Azrael