Właściwie mnie, jako ateiście, powinno być wsio rawno kto został metropolitą warszawskim. Właściwie także, dla Warszawy i jej funkcjonowania – tez to powinna być sprawa drugorzędna.
Nie powinno też mnie znaczenia dla Polski, jako całości – i dla jej wizerunku w Europie.
Jesteśmy wszak krajem demokracji parlamentarnej, z konstytucyjnym rozdziałem Kościoła od Państwa.
Ale jak się okazuje – nominacja biskupa Kazimierza Nycza na ordynariusza warszawskiego – ma znaczenie.

Kościół nam to zafundował – poprzednią nominacją Stanisława Wielgus i jego niedoszłym ingresem, wielką awanturą w archikatedrze warszawskiej, powszechnym zgorszeniem – a także bezprzykładną ingerencją władz świeckich w sprawy Kościoła Katolickiego.

Zachwytów nie ma końca. Otwarty, pro europejski, posługuje się zrozumiałym językiem. Ma dobre relacje z politykami, udziela się społecznie, jest wyczulony na biedę…po prostu – kryształ. Najbardziej mnie rozbawiła zamieszczona gdzieś informacja, ze jest taki wspaniały – bo sam chodzi po ulicy…
Biskup diecezji kamieński-kołobrzeskiej, z korzeniami krakowskimi („przyboczny” kardynała Macharskiego) może być rzeczywiście ciekawym człowiekiem – i pasterzem dla wiernych Warszawy.
Tylko, czy to zasługuje na aż taki medialny rozgłos?!

Zasługuje, bo po drugiej stronie mamy książkę księdza Isakowicz-Zaleskiego z katalogiem agentów Służby Bezpieczeństwa, nie ma praktycznie tygodnia, żeby nie wybuchały jakieś afery, czy to pedofilskie, czy korupcyjne. A afera wokół byłego zakonu betanek w Kazimierzu nad Wisłą – zaczyna już być wprost obrzydliwa….

Więc biskup Nycz zostaje medialną lokomotywą Kościoła… do czego zapewne nie jest przygotowany.

Cóż – signum tempori…

Jest jeszcze jeden, pośredni, dowód na to że mamy do czynienia z normalnym księdzem…

Otóż na stronie „Radia Maryja” nie ukazała się przez 3 dni ani jedna wzmianka na temat biskupa Nycza…
A na stronie „Naszego Dziennika” – informacja o nominacji dokonanej przez papieża Benedykta XVI jest na … piątym miejscu… po informacji o nowych oskarżeniach wobec Stanisława Wielgusa i po… doniesieniach o złotym medalu Adama Małysza…

Może rzeczywiście – normalny ksiądz…

Azrael

P.S. Jako postscriptum – wklejam pewną opinię, na temat diecezji płockiej, pod kierownictwem biskupa Wielgusa…

Rozmawiałem z wieloma księżmi, z Płocka. Ewangeliczna droga, braterskie pouczenia, działanie wg zasady – jeśli dostrzegasz zło, to powiedz w cztery oczy, jeśli nie posłucha, to powiadom starszych – powiedz Kościołowi…, przez moich rozmówców, była wiele razy stosowana. Bezskutecznie. Kuria nie reagowała w porę, a jeśli podejmowała działania, to często miały one charakter pozorny. Chcący zachować anonimowość księża zapewniają, że informowali oni ważne instancje kościelne, inne niż Kuria płocka. W szczerej rozmowie starszy, doświadczony kapłan, nazywa w końcu rzecz po imieniu: Nie było rezultatu na nasze rozpaczliwe monity, bo tak wpływowe jest lobby homoseksualne, tolerowane od wielu lat przez biskupa. Ze świadectw, relacji układa się obraz domkniętej struktury. Przeplata się w niej: uwikłania we współprace z SB, afery finansowe, (prokuratura w Ciechanowie i Płocku od miesięcy bada milionowe nadużycia w diecezjalnej Caritas), a także zgorszenie obyczajowe. Z płaczem dodaje, że przez cały czas biskupstwa abp Wielgusa, nie podjęto działań naprawczych. Przypomina, że właśnie nie kto inny tylko bp Stanisław Wielgus , kiedy ujawniono gorszące zachowania abp Paetza, jako jedyny z biskupów napisał list w obronie poznańskiego hierarchy. Ostrzeżeniem dla moich rozmówców są losy księży z Poznania, którzy mieli odwagę wystąpić przeciw zachowaniom bp Paetza. Dziś jesteśmy świadkami pełzającej rehabilitacji poznańskiego biskupa seniora, jego krytyków natomiast spotykały liczne przykrości. Sposób rozstrzygnięcia sprawy abp Paetza, w sposób istotny rzutuje na tolerowanie skandali i afer w Płocku. A przecież nie musimy powtarzać historii Irlandii, gdzie skandale obyczajowe duchownych, stały się jedną z przyczyn masowej sekularyzacji katolickiego społeczeństwa. Mamy wielu wspaniałych duchownych. Żyjemy przecież w kraju, gdzie standardy kapłaństwa wyznaczają biskupi płoccy z lat wojny – męczennicy z Działdowa, gdzie wzorem kapłaństwa dla większości kleryków, jest ksiądz Jerzy Popiełuszko.

Hmm… wygląda mi to na szerszy obraz… KK w Polsce…

Nie zgadlibyście, czyja to opinia… To Janek Pospieszalski…!

Dziwne…

A.