Wydawnictwo „Znak” 11 styczna tego roku wyda książkę polsko – amerykańskiego historyka, Jana Tomasz Grossa, pod tytułem „Strach. Antysemityzm w Polsce tuż po wojnie. Historia moralnej zapaści”.
Jest to polska edycja amerykańskiego wydania z roku 2006., ale dość znacznie różniąca się od wydania pierwotnego – jest mocniej zarysowana i ma bardziej radykalne sformułowania. Skupia się też na mniejszej ilości materiału i porusza mniej zagadnień.
Książka ta nie jest stricte opracowaniem naukowym – lecz raczej esejem, trudno tu mówić o opracowaniu popularnonaukowym. Opiera się głównie na wspomnieniach i świadectwach Żydów ocalałych po Holokauście, ich losach powojennych. Opisuje relacje polsko – żydowskie po wojnie.
Książka ta jest zamierzoną prowokacją. Nie ukrywa tego specjalnie sam Gross, który formułuje tezę, że w polskim społeczeństwie istniało jawne przyzwolenie na eksterminację Żydów podczas wojny, jak i zgoda na mniej lub bardziej ukryte mordy Żydów w okresie powojennym. Według niego, antysemityzm Polaków jest stanem złożonym, wynikającym z faktu psychologicznego, polegającego właśnie na wojennej obojętności Polaków wobec masowego mordu, poczynionego przez Niemców na Żydach i strachu przed utratą zajętych po Żydach majątków, kiedy ci wracali po wojennych przejściach w swe rodzinne strony.
Książka powinna wywołać dyskusję. Jest to doskonały moment dla polskich historyków, socjologów i polityków, aby przenieść dyskusję na temat polskiego antysemityzmu (albo inaczej pisząc – poglądu, jaki o Polakach na ten temat panuje na Świecie) z obszarów działalności Jerzego Roberta Nowaka i Stanisława Michalkiewicza w regiony poważnej dyskusji historycznej i społecznej.
Tylko – czy jest to możliwe?
Najnowsze komentarze