Serdeczne życzenia spokojnych Świąt Wielkiej
Nocy, dla Was, czytelników mojego bloga i
Waszych bliskich, składa
Azrael
Bojkot w fotelu
Im człowiek starszy – tym się robi bardziej leniwy, tym także bardziej krytycznie i refleksyjnie przyjmuje informacje, którymi go media faszerują. Dobrze jest wysłuchać informacji z różnych źródeł, skonfrontować je, przefiltrować przez doświadczenie życiowe – i popatrzeć na to realnie. Fajnie jest również wyłapać fałsz i grę, którą się prowadzi, w której bardziej liczy się to, co chce się, aby zobaczono – niż to co faktycznie się myśli.
Swoje stanowisko na temat Tybetu wyraziłem już kilka dni temu. I informacje, które zdobywam – tylko potwierdzają moją diagnozę.
Od razu piszę, nie chcąc być źle zrozumiany;
Uważam, że Tybetańczykom, tak jak każdemu społeczeństwu, które czuje się narodem i który zasłużył na własny kraj – należy się prawo do samostanowienia i niezależności. Czy ma to być w formie państwowości, czy w formie szerokiej autonomii, czy może tylko dana grupa etniczna ma mieć status mniejszości w ramach innego państwa – zależy to od sytuacji geopolitycznej. Powtórzę – sytuacji geopolitycznej, a nie tylko chęci danego narodu. Co, oczywiście, nie znaczy, że nie może on o to walczyć, różnymi metodami.
Cynicy z Platformy
W wielu opiniach wyrażanych w mediach, także w opiniach prywatnych, można znaleźć opinię, że Platforma Obywatelska jest właściwie PiS-em bis. Że od partii Jarosława Kaczyńskiego różni ją głównie styl, forma działania i estetyka – a środek, to co znajduję się pod „pozłotkiem” jest bardzo zbliżone. To coś – to podobny cynizm i podobnie instrumentalne podejście do sprawowania władzy.
Właściwie, nie ma się czemu dziwić – każdy, kto choć trochę uważniej i racjonalniej patrzy się na politykę, rozumie jej uwarunkowania, wie, podobnie jak to uczynił wieki temu Niccolo Machiavelli, że polityka musi się dostosowywać do zaistniałych sytuacji, że nie uda się nigdy przekształcać istniejącej rzeczywistości do swoich planów i wyobrażeń – wręcz przeciwnie – istniejąca sytuacja ma być punktem wyjścia dla wszelkiej działalności politycznej. Co nie oznacza, że powinniśmy zamykać oczy na sprawy moralności, etyki w polityce – oraz nie rozliczać polityków za ich obietnice.
Niestety – po czterech miesiącach od zaprzysiężenia rządu koalicji PO – PSL – praktyka rządzenia nowej ekipy nie wygląda jednak najlepiej. Na dłuższą metę nie da się rządzić bezkonfliktowo, bez rozwiązywania lub eliminowania problemów. Mamy pięknie uśmiechy, doskonałe działania PR, osiągnięcia w sprawach zagranicznych, które odblokowały Polskę na arenie międzynarodowej – i narastające konflikty i problemy wewnątrz kraju. Widoczny jest brak konkretnych efektów, brak materiałów w formie projektów ustaw, rozwiązań systemowych, założeń, materiałów do dyskusji.
Najnowsze komentarze