"Prawica zmienia i przyspiesza"

Polska prawica to bezmiar radości i zabawy, głównie dla obserwatorów. Patrzenie na to, jak polskie formacje prawicowe się łączą i dzielą, to rzecz godna prac naukowych, magisterek, doktoratów i habilitacji. Tylko, że dla obserwacji tego, co się na prawej stronie sceny politycznej dzieje, dla badacza konieczne jest użycie mikroskopu i pincety, aby wyłuskać poszczególne elementy z przebogatej palety polskich prawic…

Marek Jurek, lider Prawicy Rzeczpospolitej, chwalił się po wyborach do Parlamentu Europejskiego, że jego formacja uzyskała w wyborach wynik, który kreuje ją na piątą siłę polityczną w Polsce. Tylko, że ta piąta siła, to poniżej 2% oddanych wszystkich głosów. Zbiorowisko frustratów, działających pod szyldem Libertas i żyrowane przez irlandzkiego biznesmena, Declana Ganley’a, wspierane bezczelnie przez telewizję Piotra Farfała, osiągnęło wynik zbliżony. O innych kabaretach politycznych nie warto nawet wspominać.

Prawicowe „elity” płaczą, że takie wyniki wyborcze i takie miejsce polityczne wynika z tego powodu, że polska scena polityczna jest spetryfikowana i podzielona w wyniku określonej, proporcjonalnej ordynacji wyborczej i systemu finansowania partii politycznych, który prowadzi do tego, że cztery oligarchie polityczne mają pozycję niezagrożona. Płacze prawica – płacze również lewica, która, poza z lekka śmierdzącym zgnilizną SLD, jest w sytuacji podobnej. Jest to jednak tylko prawda połowiczna.

Problemem jest to, że polska prawica nie potrafiła przez okres dwudziestolecia wolnej, demokratycznej Polski zbudować spójnego, ideowego i społecznego programu politycznego. Pomijam to program Prawa i Sprawiedliwości, autorstwa Jarosława Kaczyńskiego, bo nie ma on nic wspólnego z ideami i państwem. W programie Jarosława Kaczyńskiego myśli w politycznej nie było żadnej. Był to raczej zbitek teorii interwencjonizmu państwowego z jak najbardziej socjalistycznymi pomysłami, etatyzmem w postaci prostej – czyli rozdawnictwo…a właściwie – obiecanie rozdawnictwa. Chciano to przedstawić jako myśl konserwatywną. Continue Reading →