Sam projekt tarczy nic nam faktycznie nie dawał w wymiarze obronnym, prestiżowym etc. natomiast zrywał pewne ciche choć będące tajemnicą poliszynela porozumienie USA – Rosja z lat dziewięćdziesiątych zapewniające że w krajach byłego bloku wschodniego a szczególnie w Polsce żadne siły amerykańskie/NATO stacjonować na stałe nie będą. To porozumienie faktycznie czyni z nas strefę buforową i zerwanie go jest w jakimś wymiarze naszą realną racją stanu.

Dlatego w wymiarze praktycznym – jeżeli dyplomacji R.Sikorskiego uda się wyciągnąć od amerykanów stacjonowanie uzbrojonej baterii rakiet Patriot lub innych oddziałów – to uznam to za sukces. Zresztą „inne oddziały” miałyby więcej praktycznego sensu gdyż mamy do zaproponowanie wiele świetnych poligonów z których już zresztą korzystają ale tylko krótko okresowo armie wielu krajów NATO.

Bądźmy też szczerzy – rząd Tuska nie był zbyt entuzjastyczny do tarczy ale wycofanie się z niej po wyborach 2007 roku przyniosłoby mu (i Polsce) zbyt duże straty(w mojej opinii większe niż podtrzymywanie). Mam wrażenie że w naszym kraju większość sondażowa żyje w pewnej schizofrenii. Jak się zapytać czy chcecie tarczy to pewnie 60% odpowie NIE CHCEMY, ale jak zapytamy czy tarcza jest dla w naszym narodowym interesie to odpowiedz większości będzie brzmiała TAK. Wszystko zależy od tego jak i kiedy (w jakim kontekście) pytanie zadamy.

Tusk zrobił i tak ryzykowny w oczach sporej części jego elektoratu czyli spełnił wyborczą obietnicę wycofania się z Iraku i na dodatek fartem udało się to przeprowadzić w najspokojniejszym momencie kiedy sinusoida przemocy w tym kraju była bodaj najniżej co pozwoliło na efekt „wycofania się w obliczu wypełnienia misji”. To co Sikorski z Tuskiem chcieli zrobić to przynajmniej ugrać cokolwiek na tej tarczy w przeciwieństwie do Czech które nawet nie próbowały nacisnąć USA i w przeciwieństwie do Kaczyńskich którzy mam wrażenie wydzieliliby część budżetu żeby zasponsorować amerykanom te rakiety żeby tylko tarcza powstała.

Jeżeli jednak (pomimo wszystkich MEDIALNYCH zarzutów) zdawali sobie sprawę że pomysł musi zdechnąć z ekonomicznych, praktycznych, strategicznych i czysto technicznych względów ? No to wtedy moim zdaniem postąpili słusznie. W mojej opinii wycofanie się z tarczy w 2008 roku byłoby porażką wewnętrzną a zewnętrznie formalną kapitulacją przed Rosją która – pamiętajmy ówczesny kontekst – groziła wtedy średnio co tydzień dyslokacją rakiet (abstrahując od tego że na przekierowanie rakiet potrzeba zapewne w praktyce od sekund do góra minut – tu chodzi o fakty medialne i odbiór decyzji w pewnym kontekście) i uczynieniem z nas celu. W tych warunkach Polska zmiana decyzji miałaby politycznie opłakane skutki. A tak sprawa jest decyzją USA, my mamy jakieś niewielkie poletko do uzyskania różnych drobiazgów od USA i poza histerykami z PiS wszyscy są po cichutku zadowoleni. W tym sensie nawet bredzenie Jarosława Kaczyńskiego że to wina Tuska miałoby pewne podstawy, bo się tym Tusk specjalnie nie przejął.

Rzecz w tym że aby przewartościować naszą politykę zagraniczną wobec USA wymagane jest wcześniejsza zmiana podejścia zwykłego przysłowiowego „Kowalskiego” do USA. Być może takie otrzeźwiające potrząśniecie „Kowalskim” w dłuższej perspektywie będzie miało zbawienne skutki. Pamiętajmy że wiernopoddańcza polityka wobec USA to nie tylko wynik fobii Kaczyńskich bo polityka ta trwała od zbyt wielu lat. To kwestia nastawienia naszego społeczeństwa, to kwestia istnienia w zbiorowej świadomości „dobrego Wujka Sama”. Kiedy się z tego otrząśniemy, wdrożenie nowej polityki zagranicznej będzie w końcu możliwe.

Calkowicie sie zgadzam !!!!!!!
Wielu z nich to zywe mumie.