Nadmuchiwane niczym balony „afery” nie spełnią swego zadania i chyba nie umożliwią powrotu PiSu do władzy. To partia hermetyczna, działająca trochę na zasadach sekciarskich. I dlatego liczyć może jedynie na swoich wyznawców, tworzących ich żelazny elektorat. Czy ci ludzie zdecydują się poprzeć Polskę Plus? Szczerze wątpię. Chyba, że Dorn zechce tworzyć PiS-bis pod swoim kierownictwem, wtedy taka szansa istnieje. Elektorat PiSu jest dość specyficzny i ma swoje wymagania, które trzeba zaspokoić.

Ludzie reagujący normalnie widzą doskonale co kryje się za wylansowanymi aferami i wiedzą, że celem ich jest destabilizacja państwa, a następnie reaktywacja IV RP. Niewielu tego pragnie. PO daje nadzieję, że jednak nie staniemy się ciemnogrodem wyizolowanym z Europy, daje nadzieję na standardy demokratyczne, czyli dryfowanie w dobrym kierunku. Jest tylko jeden problem. PO musi zmienić koalicjanta, a tego ewentualnego koalicjanta na razie nie widać. Stąd moje pragnienia (myślę, że nie tylko moje), by pojawiła się wreszcie jakaś rozsądna centrolewica, albo i lewica, z którą PO mogłoby budować sensowną koalicję. To byłby najlepszy początek zmian, bo rokowałby dobrze na przyszłość. Tylko w takim duecie można byłoby przystąpić do naprawy państwa i finansów publicznych. Gowino-podobni i rozsądniejsi z PiS znaleźliby swoje miejsce w Polsce Plus, a PiS znalazłby się tam, gdzie jego miejsce – na marginesie polityki.

Piszesz:
„bojówki Guzikiewicza są tylko marginesem”
Nieprawda. Nie są marginesem. Są zbrojnym ramieniem PiSu urządzającym zadymy na ulicach. Mają za zadanie uzupełniać retorykę pisowskich bullterierów, wykazujących, że rząd nad niczym nie panuje. Spełniają znakomicie swoją rolę.

Tak przy okazji – dlaczego nikt nie podkreśla faktu, że stocznia gdańska nie jest przedsiębiorstwem państwowym, lecz prywatnym? Do tego jeszcze nie polskim, a ukraińskim? Co robi Guzikiewicz ze swoją watahą na ulicach polskich miast?! Dlaczego nie protestuje przed budynkami pracodawcy?

Za sprawą swojego burmistrza, Marinaleda przyciąga uwagę dziennikarzy z całego świata. 53-letniemu profesorowi literatury hiszpańskiej udało stworzyć się demokratyczny socjalizm.

W czasach, gdy okoliczne miejscowości trawi niemal 25-procentowe bezrobocie, mieszkańcy Marinaledy mają zapewnioną pracę oraz dach nad głową. Wszystko za sprawą Sancheza Gordillo – burmistrza, który od ponad 20 lat wybierany jest w demokratycznych wyborach. To jemu przypisuje się stworzenie demokratycznej, nieznającej bezrobocia wspólnoty. Miasteczko, którym zarządza jest niewielkie. Wciąż jednak ustawiają się kolejki chętnych do zamieszkania w jego socjalistycznej utopii. Sam Gordillo przyznaje, że udało mu się stworzyć system, o którym marzyli wszyscy lewicowi przywódcy. Dokonał tego, co nie udało się Marksowi, Leninowi, czy Che Guevarze.

Każdy bezrobotny mieszkaniec Marinaledy, ma prawo do pracy w spółdzielni za wynagrodzenie w wysokości 1128 euro miesięcznie. Wszyscy pracownicy spółdzielni, niezależnie czy pracują w fabryce konserw, przy porządkowaniu ulic, czy też jako nocni stróże, zarabiają dokładnie tyle samo. Nie są to sumy zawrotne, ale jak podkreśla burmistrz-socjalista: „Tyle, ile niezbędne jest do życia. Ani mniej, ani więcej”. Dodatkowo osoby mieszkające w mieście dłużej niż 2 lata, mają możliwość wynajęcia 90-metrowego mieszkania za jedyne 15 euro miesięcznie! Jedynym warunkiem jest 450 dni pracy własnej przy budowie domów. Domów – nie domu, bo budują wszyscy i nikt do końca nie wie, w którym lokum ostatecznie zamieszka. Miasto ma zapewnione darmowe materiały na budowę kolejnych mieszkań (25 tys. funtów na rodzinę). Według przepisów domy przechodzą na własność spółdzielców dopiero po spłaceniu tej kwoty, czyli za dwa pokolenia.

Ta idealna hybryda socjalizmu nie powstała jednak w ciągu kilku lat. W 1975 roku upadła dyktatura generała Franco. Tysiącom biednych hiszpańskich wieśniaków nie wystarczył sam powrót do demokracji. Przyszły burmistrz Marinaledy wpadł na pomysł zawłaszczenia środków produkcji, przez lud pracujący. Wraz z grupą towarzyszy zajęli 1200 hektarów ziemi należących do lokalnego arystokraty – Księcia Infatado. Naturalnie nie było to proste, jak rozkręcenie długopisu. Walki pomiędzy chłopami, a właścicielem ziem trwały 12 lat. Ostatecznie skończyło się na kapitulacji arystokraty oraz na wieczystej i bezpłatnej dzierżawie ziem, na rzecz spółdzielni. Dziś, po doprowadzeniu użytków rolnych do przyzwoitego stanu, na polach uprawia są karczoch, paprykę, fasolę oraz brokuły. W celu przetwarzania płodów, 8 kilometrów za miastem powstała duża przetwórnia spożywcza, El Humoso.

W zaledwie 3-tysięcznym miasteczku są 3 baseny, piękny park i nowoczesne boisko do piłki nożnej. Miasto zaoszczędza aż 350 tysięcy euro rocznie na braku policji. Porządku pilnują sami obywatele miasta, którzy wiedzą o sobie niemal wszystko. Ulice Marinaledy świecą czystością. Jedna z nich nosi nazwę Ernesta Che Guevary. Mieszkańcy są dumni ze swojej małej ojczyzny. Ich burmistrzowi doskonale udało się zapewnić równość społeczną, stosunkowo ubogiego społeczeństwa. Oprócz spółdzielni w mieście nie ma gospodarki centralnie planowanej. Obowiązuje – znany z kapitalizmu, wolny rynek.

System sprawowania władzy przez Sancheza łączy w sobie cechy komunizmu: państwo opiekuńcze, z rozbudowanymi świadczeniami socjalnymi, upaństwowionymi środkami produkcji, brakiem klas społecznych z cechami czysto demokratycznymi: wybory władz przeprowadzane są cyklicznie i pod kontrolą społeczną, każdy obywatel ma możliwość uczestniczenia w życiu politycznym, a życie polityczne opiera się na rywalizacji różnych grup politycznych. Jednak i tak zawsze wygrywa Gordillo. Winston Churchill – wybitny premier Wielkiej Brytanii podczas II Wojny Światowej, powiedział za życia: „Demokracja jest najgorszą formą rządów, z wyjątkiem wszystkich innych, które kiedykolwiek były wypróbowane”. Dlatego warto eksperymentować z doktrynami politycznymi. Najlepszym tego przykładem jest właśnie Marinaleda.

Fenomen Gordillo polega na tym, że po dojściu do władzy, nie zapomniał socjalistycznego hasła: „wszyscy są równi”. Nie podzielił losu świń z satyry politycznej Orwella, które tuż po przejęciu władzy dopisały po przecinku: „wszyscy są równi, ale niektórzy równiejsi”. Pozostali socjaliści, dochodząc do władzy stawali się przeważnie krwawymi tyranami. Burmistrz z Andaluzji pomimo 20-letniej kadencji nadal cieszy się ogromną sympatią oraz rzeszą fanatycznych wielbicieli. Traktuje siebie na równi z innymi. „Jeśli chodzi o bogactwo, to nie mam nic poza spółdzielczym domem, nawet samochodu” – mówi Gordillo. I nie są to czcze słowa. Nie faworyzuje członków spółdzielni w kolejce po nowe świadczenia. W pełni połączył socjalny charakter miasta, z podstawowymi zasadami demokracji. Zarzuca się mu jednak, że zbyt uzależnił miasto od swojej osoby. Ale czy to istotne skoro na ich głowie pozostają tylko problemy miłosne? Bo jedzenie, pracę i mieszkanie zapewnia ich mała, socjalistyczna ojczyzna.

Prawdopodobieństwo, że PiS o własnych siłach wróci w istocie duże nie jest, ale czy prawdopodobieństwo kompromitacji rządu, którego jedyną gwiazdą jest Tusk, jest równie małe? Nasz wyborca cyklicznie się odwija, ze nie zważa na to, co przychodzi w zamian. Skąd się wziął PiS jeśli nie z serc polskiego wyborcy?

Temu rządowi się poszczęściło, bo mamy wyjątkowo jak na Europę prymitywną gospodarkę i niewyrafinowany system finansowy,a zarazem jesteśmy już, bogu dzięki, w strukturach zachodniego świata. Nasi inwestorzy i bankierzy o mortgage-backed-securities po prosty nie słyszeli i żadna chwała na nich za nieinwestowanie w nie nie spływa.

A jeśli kryzys będzie mieć drugie dno? Ten w 1929 miał, i to jaki. Wtedy się prezydent z Bugajem podszyje pod wiedzę i zdolność przewidywania, prezes wróci, Ziobro będzie w telewizji cały dzień polszczyznę kaleczył, a CBA przez pomyłkę napadanie na wycieczkę szkolną.

Dopóki nie ma nieprawicowej alternatywy dla prawicy, grozi nam Wasserman.

DO szpiku kości jestem wdzięczny Azraelu za dołączenie mnie do listy Twoich faworytów (Ostatnie dni prezydenta).

Polecam notkę, w której prezydent leci do Nowego Jorku i rozważa paliwa alternatywne i globalne ocieplenie (Tytuł notki: „Jeszcze 455″)

Premier Kaczyński ma tylko chwilową przerwę. Kamiński też.

Zresztą według sondaży, które robią w PiSie, jasno wynika, że to oni posiadają 60% procent poparcia wśród społeczeństwa

otóż to.

PiS i oboje Kaczynscy dosc solidnie rozczarowali sie, bowiem sadzili, ze pogoda aferowa wokol PO i TUSKA przyblizy ich do suckesu w 2010 i 2011 roku. Jakies pol roku temu chcieli oboja nas nabrac jakiej metamorfozy i PiS i Prezia Jareczka.Nie udalo sie!. Nie wytrzymali nawet 2 kolejnych tygodni by nie pokazac ponownie swojego prawdziwego oblicza.Nikt swiadomy dwa razy curografu nie podpisuje, takj wiec i PiS i Kaczysncy nie moga liczyc na nagly wzrost popularnosci i zaufania spolecznego. I tu w tej dziedzinie cudow nie ma i nie bedzie.
Nawiasem mowiac dziwie sie Jaroslawowi Kaczynskiemu. Zadziwiajacym jest, na ile jest on prymitywnym czlowiekiem, do ktorego swiadomosci zaden sygnal nie dociera. Niskie notowania w osrodkach badan publicznych, coraz mniejszy posluch we wlasnej partii,zadziwiajaco niski poziom intelektualnyn i ma dalej takie wielkie aspiracje powrotu do wladzy??????? Sam siebie coraz bardziej kompromituje i przy okazji ciagnie jeszcze szybciej na dno swojego brata Lecha Professora .Chyba spoleczenstwu polskiemu samemu wstyd, ze kiedys w niedalekiej przeszlosci dokonalo tak kompromitujacego wyboru.
Lepiej przejdzmy do innego tematu.

WC natomiast składał już wielokrotnie oświadczenia lustracyjne, majątkowe i inne. Miodowicz może sobie pieprzyć do woli. Fałszywka Jaruckiej została podrzucona przez Brochwicza – to Miodowicz dał się zrobić. WC ma specyficzny charakter, tak że uważam, że jego motywy, i w 2005 i teraz są całkowicie osobiste.

Politycy PiS już sądzili, że właśnie złapali falę, że bryza politycznej, i nie tylko politycznej, korupcji, która jakoby miała owiać PO, skieruje silny wiatr w ich żagle i partia Jarosława Kaczyńskiego pożegluje na szerokie wody.

Aj waj Azraelu, niedługo wiersze zaczniesz pisać!

Ja (we własnym mniemaniu przynajmniej, oczywiście) doskonale wiem, czemu „napęd aferowy” dla tego okrętu nie zadziałał, nie zadziałał populizm PiS. „Populizm” jak wiadomo (lub można się domyślić) pochodzi od łacińskiego* słowa „lud” i ma polegać na wsłuchiwaniu się w tego ludu głos. Otóż PiS w ogóle się w tenże głos nie wsłuchuje. Nie ma pojęcia, co przeciętny Polak myśli i jak reaguje. Politycy PiS nie mają kompletnie kontaktu ze społeczeństwem, mają tylko jego wyobrażenie wyciosane według własnych teorii i mrzonek.
Jedyny „lud”, jaki słyszy kierownictwo PiS to ich bezkrytyczny zwolenicy i wielbiciele. Próby pojechania na populizmie to w tej sytuacji sprzężenie zwrotne, zamiast wyjechać z błota, zakopują się jeszcze bardziej w gruncie własnego wąskiego elektoratu.

Naturalnie, inna sprawa, że próba zmiany strategii, jak piszesz, mogłaby spowodować rozbicie ich żelaznego elektoratu, bez gwarancji na szersze poparcie. Być może nawet bez zmiany strategii, a jedynie poprzez zmianę twarzy partii (na przykład na Ziobrę) mogliby nieco poszerzyć swój elektorat (ponieważ na pewno będzie to czytał ktoś z władz PiS: tak, panowie, szczuję was przeciwko Wodzowi!), ale nie spodziewałbym się tu spektakularnych sukcesów.

Uwaga 1: nie to, żebym znał łacinę, ale mam znajomych z zamiłowaniem do językoznawstwa.
Uwaga 2: słowa o braku kontaktu ze społeczeństwem spoza kręgu najbliższych wyznawców tyczą się również innych partii w tym kraju.