Ostatnie kuszenie

Lehman Brothers, Merrill Lynch, Goldman Sachs, JP Morgan, Citi Group czy AIG latami zwiększały ryzyko podczas manipulacji na rynku. Owe manipulacje przynosiły coraz to większe profity, tak duże, że aż niemożliwe. Inwestorzy zarabiający krocie, zadufani w sobie, zakłamani tak bardzo, że nie zwracali nawet uwagi na to, że powoli zbudowane przez nich domek z kart wkrótce upadnie. Manipulacje finansowe owych instytucji miały ogromne ryzyko bez żadnego pokrycia dając większy profit, zwłaszcza na rynku, który nie miał żadnej regulacji . W 2008 roku kiedy większość owych instytucji upadla lub została przejęta przez inne duże firmy, pieniądze podatników zostały wydane aby nie doszło do upadku całego systemu finansowego. Naród wzburzony domagał się regulacji, media każdego dnia podawały jak chciwi i nieodpowiedzialni byli dyrektorzy owych instytucji. Mamy obecnie 2010 rok i Kongres ma nadal problem z zatwierdzeniem prawa regulującego rynek finansowy i broniącego konsumenta. Republikanie, którzy otwarcie mówią, że zrobią wszystko, aby nie doszło do reformy służby zdrowia, powtarzają, że zrobią wszystko, aby owa ustawa nie przeszła.

W 2002, jedna z największych firm księgowych w USA, Enron, zajmująca się manipulacją dokumentów ukazujących stan posiadania oraz zadłużenia upadla i doprowadziła do bankructwa miliony ludzi. W tym samym roku wprowadzono prawo zwane Sorbanes-Oxley, prawo, które miało zapewnić, że to co zrobił Enron nigdy się więcej nie powtórzy. Naprawdę? Chciwość nie ma granic. Przykładem jest Lehman Brothers, jedna z większych instytucji finansowych, która w 2008 roku upadla pociągając za sobą wiele innych instytucji, jak również dając początek ruiny systemu finansowego. Dwa lata później, dostarczono dowody, że Lehman Brothers nie tylko inwestował zbyt ryzykownie, bank w taki sposób manipulował dokumentami finansowymi, że nigdy nie ukazywały one długu wzrastającego z zastraszającym tempem. Lehman wykorzystał różnice podatkowe w księgowości, oraz prawie pomiędzy USA i UK. Lehman użył tzw. Repo 105, przekrętu finansowego, który zezwala na pewna manipulacje długami oraz profitami dla firm, które mają inwestycje na całym świecie. Dzięki Repo 105, udziałowcy nigdy nie znali prawdziwego stanu finansowego Lehman, nikt nie panikował gdyż każdy zarabiał a dokumenty nie wskazywały na zadłużenie. Lehman sprzedał 105 miliardów USD ryzykownych pożyczek innym instytucjom za 100 miliardów USD gwarantując, że je odkupi za kilka dni. 5% procent różnicy (50 miliardów USD) wyparowało. Trzech dyrektorów Lehman Brothers pomiędzy 2007 i 2008 wiedziało, że to co robią, jest niezgodne z prawem. Ci finansowi lunatycy wierzyli, że mają do tego pełne prawo. Miliardy dolarów zostały wydane, aby ratować rynek; Waszyngton, Wall Street, komentatorzy finansowi tłumaczyli społeczeństwo jak ważne było uratowanie systemu bankowego. Zgodnie gwarantowali, że nastąpią zmiany, nałoży się regulacje, które nigdy więcej nie pozwolą na ryzyko, które wzbogaciło finansistów. Ta bonanza finansowa przez ostatnie 20 lat, pozwoliła tym lunatykom na wszystko co chcieli bez żadnych konsekwencji. Byli poza prawem, nigdy im nawet nie przyszło na myśl, że będą musieli się wytłumaczyć przed społeczeństwem. Wydano 700 miliardów USD aby uratować rynek finansowy z obietnicą, że owe instytucje będą miały regulacje,które nie pozwolą na ryzykowną działalność. O tym, że rynek upadnie wiadomo już było w 2006 roku. Wielu ostrzegało, że manipulowanie pożyczkami bez pokrycia doprowadzi do ruiny systemu. Kilku inwestorów, ostrzegało, że to wkrótce nastąpi; nikt ich nie słuchał.

Micheal Burry, który z wykształcenia był lekarzem, w 2005 roku odkupił od Deutsche Bank oraz Goldman Sachs oraz innych firm, najgorsze pożyczki informując, że działalność rynku idzie w złym kierunku i doprowadzi do bilionowych strat. Buriego zignorowano, bo kto słucha osoby, która ma syndrom Aspergera, oraz szklane oko i inwestuje przeciwko rynkowi, który przyniósł tak dużo profitów. Bury wierzył, że inwestowanie nie polega na jednym modelu oraz formule, która zawsze działa. Bury uważał, że aby osiągnąć sukces, należy znaleźć swój własny styl, oraz model, który używając wiedzę, oraz obecną sytuację rynku wskaże jak należy inwestować. Jego pierwsza firma, Scion Capital, osiągnęła ogromny sukces; Avanti Corporation przyniosła milionowe profity. Był jednym z tych, który zarobił na upadku systemu finansowego. Jako jeden z niewielu kupował najgorsze pożyczki , tak aby później mógł nimi manipulować z bankami, które mu je sprzedały, czyli Deutsche Bank, Goldman Sachs czy Bank of America. Banki bez zastanowienia sprzedały mu pożyczki o bardzo niskiej cenie. W lipcu 2005 roku, Bury posiadał 750 milionów tego typu pożyczek. W pewnym momencie, banki zrozumiały błąd, ale było już za późno. Rynek rządzący się własnymi prawami, zrobił z Burego miliardera a z banków naiwniaków. Owe złe pożyczki, które kopił były warte 400 miliardów USD, a odsetki wzrastały. Michael Bury jest jednym z bohaterów książki Michael Lewisa pt. „The Big Short”. Lewis od lat pisze na temat deregulacji oraz chciwości Wall Street. Już 20 lat temu w swojej książce „Poker kłamców” ostrzegał jak ryzykowna była działalność Wall Street, pełna bufonów, uważających się za Panów Świata. Regulacja rynku jest kolejnym testem dla Kongresu, który jak dotychczas zawiódł jeżeli chodzi o reformę służby zdrowia. Elizabeth Warren od lat walcząca o ustawę, oraz zmianę w regulacji rynku oraz kart kredytowych podkreśla, że tak długo jak lobbiści będą mieli możliwość manipulacji politykami to co wydarzyło się w 2008 roku, ponownie się powtórzy. Propozycja Warren oraz Prezydenta Obamy jest taka aby istniała agencja obrony konsumenta nadzorująca instytucje finansowe, które wykorzystywały brak regulacji do manipulowania pożyczkami, długami, oraz odsetkami na kartach kredytowych. Kiedy bezrobocie jest tak wysokie, kraj jest tak zadłużony, oraz po ujawnieniu wszystkich manipulacji finansowych banki, oraz instytucje finansowe maja nadal tak ogromne poparcie. Glosy konsumentów są zagłuszane dźwiękiem pieniądza, który zawsze wygrywa.

Wigg