Jan Żaryn łaskaw był w środę oznajmić, omamiony podstępnym pytaniem dziennikarza radia TOK FM (koncern Agora, Adam Michnik, żeby nie było niedomówień…), że „Jest pewna zaszłość, która zdarzyła się za czasów prof. Leona Kieresa [...] Wałęsa otrzymał wtedy status pokrzywdzonego. Otrzymał go w sytuacji niewyjaśnionej, jeśli chodzi o życiorys. W kontekście obowiązującej wówczas ustawy status pokrzywdzonego mogli otrzymać tylko ci, wobec których nie było żadnego śladu, który wskazywałby, że w jakimś okresie życia dana osoba była zarejestrowana jako tajny współpracownik”. Powiedział to nie tylko jako historyk, ale przede wszystkim jako funkcjonariusz państwa,

No i skończyło się tak, jak wiemy, a jak w czarnych snach zwolennicy lobby lustracyjno-rozliczeniowego nie przewidywali. Chorąży hufca IPN, prezes Janusz Kurtyka, Wielki Strażnik Teczek zwolnił pana Żaryna z funkcji, a do tego w komunikacie, jak został wydany, poza suchą sentencją, że tenże został zwolniony za wypowiedź pod adresem Lecha Wałęsy, nie znalazło się nic o wielkim wkładzie w prace Instytutu, zasługach, poświęceniu, odwadze… a przecież 48 godzin wcześniej właśnie za to bezprzykładne Bohaterstwo otrzymał „w klapę” od Lech Kaczyńskiego…

I teraz nie bardzo wiadomo, co z tym Kurtyką dalej robić. Lustratorzy i rozliczacze nie wiedzą – nasz ci on,czy już agorowo – tevaenowski? Przeszedł na ciemną stronę walteryzmu i michnikowszczyzny, czy poświęcił druha dla ratowania IPN? Po cichu, w zakamarkach Ciemnogrodu pisze i mówi się, że skrewił i po prostu tak zwany „dupochron” dla siebie założył, zwalniając Żaryna, ale głośno i dobitnie pisać tego nie można. I tak z ideowca lustracji i Nowej Prawdy Historycznej ostał się jedynieroztrzęsiony, trzymający się biureczka koniunkturalista…I na nic wezwania prezydenta wirtualnej IV RP, Lecha Kaczyńskiego, „odważni bądźcie” – nie są….

Żaryn nie pełnił w IPN funkcji nic nieznaczącej – na stanowisku szefa Biura Edukacji Publicznej pełnił ważną rolę propagandzisty i reżysera planów budowy nowej historii, zresztą specjalnie nie ukrywa, że czuje się postawiony na froncie walki o „wizję historii”. Nie o prawdę, lecz o wizję. I gdyby nie „złe siły”, które atakują IPN, misja byłaby kontynuowana. A projekt zmian, jakie chce wprowadzić rząd w IPN, w formie ustawy, nazywa bolszewickimi wzorami.

Pojawiają się opinię, że zmiana ustawy o IPN to zły pomysł, ponieważ nie należy w celach politycznych zmieniać kierownictwa niezależnej instytucji i to zła praktyka w demokracji. Słuszny pogląd w założeniu, pod warunkiem, że dotyczy to instytucji, która w pełni jest demokratyczna nie poddaje się politycznym naciskom i „wiatrowi ideologicznemu”. IPN taki nie jest i należy go przekształcić, nie naruszając prawdziwych wartości naukowych, ale za to kastrując go z policjantów myśli i zwykłych oszołomów.

Można też przeczytać i usłyszeć, że PO chce zmienić ustawę, działając pod wpływem lobby antylustracyjnego, obawiającego się ujawnienia tajemnic, jakie IPN lada chwila może ujawnić. Dotyczy to ponoć działań WSI i ich powiązań z ludźmi piastującymi wysokie stanowiska polityczne i biznesowe, także w mediach. Przez cienką siatkę aluzji można odczytać, że chodzi ponoć o TVN, a także polityków PO.

Problem tylko jest taki, czego zwolennicy spisków już nie chcą dopowiedzieć, że ten problem dotyka najbardziej polityków tak zwanej prawicy. I to, że materiały dotyczące wpływy agentury wojskowej na takie podmioty, jak Fundacja „Wola”, Fundacja Prasowa „Solidarność”, spółka „Telegraf”, były dużo większe, niż na inne spółki, w tym również nomenklaturowe spółki postkomunistyczne. Warto mieć to na uwadze.

Zbiór zastrzeżony IPN to coś, przy czym mityczna puszka Pandory wypełniona była nektarem…

Azrael