Nocne posiedzenie Sejmu, czytanie stenogramu przesłuchań Janusza Kaczmarka – nie jest jeszcze przełomem politycznym, aby można było napisać, że dokonała się nowa, tym razem prawdziwa, bo poparta faktami – nocna zmiana.

Kaczmarkowi wierzę na dzień dzisiejszy tak samo jak Zbigniewowi Ziobro. Tak należy założyć, i przyjąć, jeżeli chce się zachować trzeźwy osąd. Kaczmarek do czasu jego odwołania z początkiem sierpnia było członkiem sfory – jego wiarygodność musi zostać potwierdzona, raz – zeznaniami pod przysięgą, dwa – zeznaniami innych świadków, trzy – materiałami.

Zeznania zostały już odtajnione – ponieważ czytanie ich przed posłami, z których nie wielu ma certyfikaty dostępu do tajemnic państwowych – jest de facto ich upublicznieniem. Powinny w związku z tym znaleźć się w Internecie, jako ogólnodostępne. Informacje o inwigilacji dziennikarzy, członków rządu, koalicjantów, użycie służb dla celów politycznych, działania inicjujące przestępstwa, fałszowanie dokumentów – to musi zostać jak najszerzej zweryfikowane.

Aby wiarygodność Kaczmarka została potwierdzona albo zanegowana – konieczne jest natychmiastowe powołanie komisji śledczych. Bezwarunkowe. I konieczne jest także, natychmiastowe odwołanie wszystkich osób, które Kaczmarek wymienia jako inicjatorów, inspiratorów i wykonawców działań opisanych przez niego.

Powołanie komisji jest ciężkie dla PO, dlatego, że wymagałoby odsunięcia rozwiązania Sejmu o kilka miesięcy, co najmniej do marca przyszłego roku. I zawiązania porozumienia z Samoobroną i LPR.
Ale jeżeli PO i Donald Tusk chcą tego, aby wybory były całkowicie czyste, przejrzyste i bez żadnych podtekstów – to musi znaleźć takie rozwiązanie, które pozwoli jej na pokazanie społeczeństwu intencji oczyszczenia państwa.

Jeszcze przed wyborami, przed rozwiązaniem Sejmu należy wszystkie informacje o działaniach służb specjalnych i prokuratur. Zwolennicy PiS-u twierdzący, że Kaczmarek kłamie, nie powinni mieć żadnych oporów przed tym, aby wszelkie informacje zostały ujawnione. Tylko prawo do oczyszczenia się przed komisjami, da Ziobrze, Kamińskiemu, Wassermannowi, Świączkowskiemu… i samemu Jarosławowi Kaczyńskiemu możliwość ukazania całej prawdy.

Nie rozumiem, dlaczego zwolennicy Prawa i Sprawiedliwości, dla których hasło oczyszczenia, uzdrowienia państwa i uwolnienia go ze szponów służb specjalnych tak alergicznie reagują na te postulaty?! Smutne i zarazem śmieszne są próby zaliczania Kaczmarka do mitycznego układu. Komentatorzy tak zwanej prawicy dziwnie mi przypominają dawnych komunistycznych lektorów i dziennikarzy, dla których wszystko co na wierzchu życia – musi się wiązać z teorią spiskową. Ciekawie się czyta takie opinie… takie stalinowsko – ubeckie myślenie…

Jeżeli wszystko było lege artis – to naprawdę nie ma się czego obawiać.

* * *

Ważniejsze rzeczy od nocnego czytania będą miały miejsce dzisiaj.
W hali „Oliwia” odbędzie się północny Parteitag Prawa i Sprawiedliwości, na który zjedzie ponoć około 7 tysięcy członków i zwolenników partii. Na tym spędzie Jarosław Kaczyński ma wygłosić ostre przemówienie, ostrzejsze niż słynna już jego wypowiedź na wiecu w Stoczni Gdańskiej ponad rok temu.

I dziś też jest posiedzenie Rady Krajowej Platformy Obywatelskiej, na której zostaną podjęte decyzje wyborcze tej partii. Z wypowiedzi działaczy wynika, że PO i jej szef pójdą twardym kursem – odsunąć PiS i Jarosława Kaczyńskiego od władzy… Donald Tusk wygłosił juz krótkie, ale ostre przemówienie – antypisowskie, wyraźnie dystansując się od rządów Jarosława Kaczyńskiego i ostatnich 2 lat. To początek kampani wyborczej – i widoczny ukłon w stronę elektoratu Prawa i Sprawiedliwości.

To dobre informacje – oznaczają, że koalicja POPiS odchodzi ad calendas graecas…

Azrael

Przejrzałem materiały i informacje na temat tego, co powiedział wczoraj Janusz Kaczmarek w trakcie konferencji w Sejmie oraz dwukrotnie wysłuchałem jego wywiadu z Moniką Olejnik w programie „Kropka nad i”.

Jest to zapewne człowiek pragmatyczny albo jak chcą niektórzy – koniunkturalny. Tym należy tłumaczyć jego zachowanie pod koniec lat osiemdziesiątych, czyli wstąpienie do PZPR (i ZSMP), a później – kiedy wskakiwał do coraz innego pociągu politycznego – zatajanie tych informacji.
Nie mnie to oceniać – myślę, że taka postawa nie jest godna pochwały, w żadnym układzie.
Ale jeszcze bardziej jest dla mnie dziwne korzystanie przez Jarosława Kaczyńskiego szerokimi garściami z byłych funkcjonariuszy PZPR w swojej polityce kadrowej. Nazwiska znamy, możemy sobie spokojnie włożyć pomiędzy bajki, że Jarosław Kaczyński, jak i jego brat, nie znali przeszłości Kaczmarka i jemu podobnych.

Jak już pisałem – nie byłem zdziwiony postępowaniem i wypowiedziami Kaczmarka w dniu wczorajszym. Byłoby co najmniej dziwne, jeżeli doświadczony prawnik, ujawniając tajemnice państwowe, postawiłby się natychmiast w roli oskarżonego – i de facto ograniczyłby możliwości i prawo do wglądu w materialne dowody.
Wyjawienie jakiejkolwiek tajemnicy – pozwoliłoby prokuratorowi Ziobrze na postawienie mu zarzutów – i to dużo poważniejszych, niż te, które mu się obecnie chce się postawić – czyli składania fałszywych zeznań.

Niektórzy pytają – dlaczego Kaczmarek nie złożył formalnego zawiadomienia o przestępstwie.
To jest też proste – pomijając to, że wiedział, iż takie postępowanie naraża go na natychmiastowy atak Ziobry – składając wniosek – automatycznie staje się nie osobą pokrzywdzoną – lecz świadkiem, który dodatkowo, poza tajemnicą służbowa – jest związany tajemnicą postępowania prokuratorskiego. Czyli – jest skazany całkowicie na łaskę ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w jednym.

Janusz Kaczmarek okazał się fachowcem w swoim zawodzie. To co zrobił, świadomie, także poddanie się ochronie politycznej ze strony Romana Giertycha – daje mu przewagę – i polityczną i prawną.

Teraz to nie on, lecz komisje – najpierw do spraw służb specjalnych, później – zapewne śledcze – będą musiały wyjaśniać sprawy.

I jeszcze jedno – coraz bardziej sensowny wydaje się scenariusz rządu fachowców. Wydaje się, że w wyniku tak zwanej dżentelmeńskiej umowy, pomiędzy Donaldem Tuskiem i Lechem Kaczyńskim – wcale nie jest powiedziane, że Sejm przegłosuje uchwałę o samorozwiązaniu. Komisje są na rękę Platformie – powinna sobie z tego zdawać sprawę. I nie postawa SLD jest tu kluczowa – lecz właśnie PO, po dojściu do momentu tak zwanych 3 kroków konstytucyjnych.

Azrael